— A badania? DNA? — zapytał, chwytając się ostatniej nadziei.
— Lekarze to moi starzy znajomi. Dokumenty są już przygotowane, wpisano w nich Stanisława. Wszystko zostało ustalone. Zostało tylko jedno zagrożenie — ty. Twoje sumienie. Ale jesteś mężczyzną, Marek. Wytrzymasz. Poradzisz sobie.
Marek powoli osunął się po ścianie i przykucnął, zasłaniając twarz dłońmi. Przypomniał sobie poranek po tamtej nocy: Katarzynę, która wróciła ze szkolenia, pocałowała go w policzek i powiedziała: „Jak dobrze, że wreszcie normalnie porozmawialiście z mamą. Tak serdecznie siedzieliście na tarasie”. Przypomniał sobie Halinę nalewającą mu kawę z twarzą tak nieprzeniknioną, jakby była z kamienia. Przypomniał sobie, jak dwa miesiące później ogłosiła ciążę, tłumacząc wszystko cudem, terapią hormonalną i lekarzami.
— A jeśli odejdę od Katarzyny? — zapytał ledwie słyszalnie.
— Wtedy powiem jej, że zdradziłeś ją z jej matką. I w jej oczach na zawsze zostaniesz nie tylko zdrajcą, ale łajdakiem, który wykorzystał starszą kobietę. Nikt nie uwierzy, że stało się to za zgodą nas obojga. Rozumiesz? Nikt.
Marek podniósł głowę. W oczach miał wściekłe, bezradne łzy.
— Zniszczyła mi pani życie.
— Nie, Marek. Dałam ci dzieci. Tylko nigdy nie będziesz mógł nazwać ich swoimi. A teraz wstań i się uśmiechnij. Katarzyna już jedzie, za dziesięć minut będzie na miejscu. Spotkasz ją na dole. Z kwiatami. I na miłość boską, uśmiechaj się.
Wyszedł z pokoju socjalnego, prawie nie czując nóg. W pustym korytarzu pachniało chlorem i beznadzieją. Przy drzwiach sali zatrzymał się i zajrzał do środka. Pielęgniarka poprawiała niemowlęta w kołyskach — także chłopca ze znamieniem pod lewym uchem. Jego syna. Jego krew. Marek dotknął szyby opuszkami palców.
— Wybacz mi — szepnął tak cicho, że nikt go nie usłyszał.
Na dole, przed wejściem do szpitala położniczego, krótko zatrąbił samochód. Marek otarł oczy, poprawił kołnierzyk koszuli, wziął drugi bukiet — czerwone róże dla Katarzyny — i ruszył na spotkanie żony, która nigdy nie miała się dowiedzieć, że jej mąż właśnie został ojcem jej brata i siostry.
Życie toczyło się dalej. Straszne, niedorzeczne, okaleczone, a jednak życie. Teraz musiał nauczyć się istnieć z tą tajemnicą, z tym kłamstwem, z tym znamieniem, które od tej chwili miało wracać do niego w snach każdej nocy.